บทที่ 900 ถนนการค้าที่เป็นรูปเป็นร่าง

จริงๆ แล้วหลี่ฟานไม่ได้คิดมากอะไรหรอก ต่อให้คนคนนั้นจะทำเงินได้ ก็ถือว่าเป็นเพราะความสามารถของเขาเอง หากไม่มีคนนี้ ก็ย่อมต้องมีคนอื่นที่ขาย 'ขวงล่างชิง' โผล่ขึ้นมาแทนอยู่ดี

ในส่วนของร้านค้าออนไลน์ตอนนี้ หากตัดกลุ่มสินค้าเกษตรหรือของดีประจำหมู่บ้านที่บริษัทชุมชนดูแลออกไป ยอดซื้อขายอุปกรณ์ตกปลาต่อเดือนก็แกว่งตัวอยู่ที่ประมาณ 2 ล้านหยวนแล้ว แค่หักค่าธรรมเนียม 5% เขาก็มีเงินเข้ากระเป๋าเดือนละ 1 แสนหยวน ยิ่งไปกว่านั้น เพราะร้านค้าออนไลน์ไม่ได้ผูกติดอยู่กับแบรนด์ 'ไม่มีวันมือเปล่า' เงินก้อนนี้หลังจากหักภาษีแล้วจึงเข้ากระเป๋าเขาโดยตรง

เรียกได้ว่าตลอดหนึ่งปีที่บริหารบ่อตกปลามา สิ่งที่ทำให้เขาพอใจมากที่สุดก็คือร้านค้าออนไลน์แห่งนี้นี่แหละ แม้ระบบจะมีส่วนช่วยอย่างมาก แต่การสร้างระบบนิเวศของร้านค้าออนไลน์ให้กลายเป็นวงจรที่สมบูรณ์และยั่งยืนได้นั้น เป็นฝีมือของเขาล้วนๆ