บทที่ 140 เวทีผ่านไปด้วยดี

ปลายนิ้วของซุนอี้เฉิงเลื่อนผ่านหน้าจอโทรศัพท์ แสงสลัวสาดกระทบใบหน้าจนเกิดเงามืดสว่างสลับกันไปมา

กระแสพูดถึงเพลงใหม่ของหลี่รั่วสวินยิ่งทวีความรุนแรงราวกับลูกหิมะที่กลิ้งใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ จนเขารู้สึกกดดันแทบหายใจไม่ออก

ยอดวิว ยอดคอมเมนต์ ยอดแชร์ ทุกตัวเลขเปรียบเสมือนค้อนหนักๆ ที่กระหน่ำฟาดลงมากลางอก