บทที่ 209 ดวงดาราดวงเดียว

ตามมาด้วยเสียงร่ำไห้ที่พังทลายจนไม่อาจกลั้นไว้ได้อีกต่อไปของเด็กหนุ่ม

"ฮือ… ไม่มีเงิน… ทุกอย่างพังหมดแล้ว… ผมไม่อยาก… ไม่อยากเป็นตัวถ่วงพวกเขา…"

ถ้อยคำขาดห้วงถูกคลื่นน้ำตากลืนหายจนฟังแทบไม่เป็นคำ เด็กหนุ่มไม่อาจพยุงน้ำหนักตัวไว้ได้อีกต่อไป จึงโผเข้าซบในอ้อมอกของหลี่รั่วสวินอย่างแรง