บทที่ 210 ตากล้องรับจ้าง

หัวใจเต้นระรัวอยู่ในอก เสียงหนักหน่วงขึ้นทุกที

กัวหร่านย่อตัวอยู่ในเงามืดของพุ่มไม้ กลั้นหายใจพลางกดปุ่มเปิดดูภาพย้อนหลังอย่างอดใจไม่ไหว

บนหน้าจอกล้อง ภาพถ่ายค่อยๆ เลื่อนผ่านไปทีละรูป