บทที่ 388 หาคนอื่นไม่ได้อีกแล้ว

สิ้นเสียงสเลทอันคมชัด หลี่รั่วสวินก็เริ่มขยับตัว

เขาย่ำลงบนผืนดิน เดินมุ่งหน้าไปยังทุ่งหญ้าที่เต็มไปด้วยต้นครามจีนอย่างคล่องแคล่วและเป็นธรรมชาติ

เฉินซือเยว่ยืนอยู่ไม่ไกล สองมือบิดเข้าหากันแน่นด้วยความกังวล