บทที่ 389 ตัวตนในอุดมคติที่สุด

เมื่อได้รับอนุญาต หลี่รั่วสวินก็ยิ้มอย่างขออภัยให้ทุกคน สลัดสายตาเหล่านั้นทิ้งไป แล้วหันหลังเดินลำพังไปยังโขดหินริมเขาที่อยู่ไม่ไกล ก่อนจะนั่งลง

เฉินซือเยว่สาวเท้าเร็วๆ หมายจะตามไป แต่ถูกเขาห้ามไว้เสียก่อน

เขาจึงนั่งอยู่บนโขดหินเพียงลำพังแบบนั้น หันหลังให้ความวุ่นวายของกองถ่าย ทอดสายตามองทิวเขาสีครามเข้มสลับซับซ้อนเบื้องหน้า