บทที่ 416 โล่งอกไปที เขาไม่เป็นไร

ทุกคนรวบรวมความกล้าแล้วเพ่งสายตามองไป

เป็นความจริง เสือดาวหิมะตัวนั้นกำลังขดตัวนอนนิ่งอยู่บนพื้น

ดูเหมือนมันจะขยับได้แค่ดวงตาที่กลอกไปมาอย่างระแวดระวังและหวาดกลัวต่อสิ่งมีชีวิตสองขาฝูงนี้ที่โผล่มากะทันหัน