บทที่ 459 ก็แค่โดนเพลงแทงใจจนร้องไห้ไม่ใช่หรือไง!

หลี่รั่วสวินหยุดไปชั่วครู่เพื่อให้ทุกคนได้ปรับอารมณ์ ก่อนจะเอ่ยเข้าสู่ธีมหลักของค่ำคืนนี้

"อัลบั้มนี้ 'บทเพลงนี้แต่งขึ้นเพื่อใคร'" สายตาของเขากวาดมองไปทั่วทั้งฮอลล์ พลางเอ่ยอย่างจริงจัง "เป็นอัลบั้มเพลงที่เขียนขึ้นเพื่อมนุษย์ เพื่อสรรพชีวิต และแน่นอนครับว่า…"

เขาจงใจเว้นจังหวะ แล้วขยิบตาให้คนดูข้างล่างเวทีอย่างขี้เล่น