บทที่ 572 ใจพร้อมแต่กายไม่ไหว

มือของเกาฟู่คังชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะเงยหน้าขึ้นพินิจสีหน้าของหลี่รั่วสวิน

“อัดเพลงเหรอ การร้องเพลงมันใช้การทำงานของปอดกับหัวใจหนักมากเลยนะ” เขาเอ่ยเตือนตามตรง

“ผมทราบครับ” หลี่รั่วสวินเอ่ยอย่างจริงใจ “แค่อยากไปลองดูในห้องอัดน่ะครับ ถ้าไม่ไหวก็จะหยุดทันที อีกอย่างในห้องอัดก็แบ่งอัดทีละท่อนได้ ระหว่างนั้นจะพักตอนไหนก็ได้ด้วย”