บทที่ 795 ดวงดาว

สายตาของหลี่รั่วสวินกับคาซิมเพิ่งจะประสานกันกลางอากาศ เสียงร้องไห้แหลมสูงก็กรีดผ่านความเงียบสงัดเหนือซากปรักหักพังขึ้นมาอย่างกะทันหัน

เป็นเสียงร้องของเด็กหญิงตัวเล็กๆ คนหนึ่ง

ระดับเสียงดังลั่นจนน่าตกใจ ทะลวงผ่านเสียงอึกทึกทั้งมวลในทันที