บทที่ 410 คือเขานี่เอง

ตอนนั้น เซียวหยางคว้าเหรียญทองวิ่ง 100 เมตรโอลิมปิก แถมยังโค่นโบลต์ลงได้จนกลายเป็นตำนานบทใหม่

และเบื้องหลังความสำเร็จทั้งหมดนี้ ก็มีเขานี่แหละคอยหนุนหลังอยู่

เพราะสายตาแหลมคมมองเห็นเพชรในตมของเขาแท้ๆ เซียวหยางถึงได้โลดแล่นบนลู่วิ่งได้ไกลขนาดนี้