บทที่ 411 ถ้าคว้าโควตาไม่ได้ ก็อย่าบอกใครว่าฉันเคยสอนนาย

“อ้อ!” หวังหงเหว่ยทำสีหน้าเข้าใจแจ่มแจ้ง

“ถ้าอย่างนั้นพวกเราสองคนก็ถือเป็นคนในวงการเดียวกันแล้วสิ!” เขาเอ่ยอย่างทึ่งๆ “นึกไม่ถึงเลยว่านักกีฬาที่ฉันเคยสอน วันหนึ่งจะผันตัวมาเป็นโค้ชเหมือนกัน…”

ท่านอธิบดีวังที่ยืนอยู่ข้างๆ กระแอมไอขึ้นมาหนึ่งที