บทที่ 164 เข้าสู่เกม

ขุนพลทั้งสองคนนี้ต่างเป็นแม่ทัพเลื่องชื่อในยุคสามก๊ก ตามพงศาวดารแล้วฝีมือของลิโป้อาจจะเหนือกว่าเตียวหุยอยู่บ้าง ทว่าเมื่อมาอยู่ในเกม ย่อมต้องคำนึงถึงความสมดุล จึงมีการปรับลดทอนลงไปบ้าง พลังยุทธ์ของขุนพลทั้งสองจึงใกล้เคียงกันยิ่งนัก

หากดูจากการเลือกตัวละครเพียงอย่างเดียวย่อมบอกไม่ได้ว่าฝ่ายใดได้เปรียบ สำหรับการประลองครั้งนี้ เย่ซิวไม่ได้สนใจอะไรมากนัก เพราะในสายตาของเกมเมอร์ระดับเซียนอย่างเขา ทักษะอันงูๆ ปลาๆ ของทั้งคู่ช่างน่าขันเหมือนเด็กเล่นขายของ ราวกับไก่กาจิกตีกันเอง ไม่ได้มีความน่าอภิรมย์แม้แต่น้อย ทว่าความคิดเช่นนี้ก็แค่แวบเข้ามาในหัวเท่านั้น เขาไม่ได้คิดจะเอ่ยปากเย้ยหยันให้เสียเวลา ในเมื่อเป็นยอดฝีมือ ย่อมต้องรักษามาดยอดฝีมือเอาไว้

พวกศิษย์พี่ศิษย์น้องของสุ่ยหมู่เมื่อรู้ว่ามีการประชันกัน ต่างก็พากันละมือจากเกมที่เล่นอยู่แล้วเข้ามามุงดู แน่นอนว่าพวกเขาย่อมอยากให้ศิษย์พี่ของตนเป็นฝ่ายกำชัยชนะ ในเมื่อพวกเขาต่างก็อยู่ห้องอี่ด้วยกัน แม้ที่ผ่านมาจะมีการกระทบกระทั่งกันบ้าง แต่ก็ไม่เคยมีโอกาสได้ตัดสินแพ้ชนะกันอย่างจริงจัง หากเอาชนะอีกฝ่ายได้ อาจารย์ของพวกเขาก็คงพลอยมีหน้ามีตาไปด้วย และคงไม่ตำหนิพวกเขาเรื่องนี้