บทที่ 191 กรึ่มๆ

แม้จำนวนศิลาวิญญาณที่เย่ซิวหามาได้จะมหาศาล ทว่าเฉินโจวรู้ดีแก่ใจว่าศิลาวิญญาณเหล่านั้นล้วนเป็นของเย่ซิว จึงไม่มีความอิจฉาริษยาแม้แต่น้อย ยิ่งไปกว่านั้น ศิลาวิญญาณสิบกว่าก้อนนี้ เย่ซิวก็มอบให้โดยเห็นแก่ความเป็นสหายระหว่างพวกเขาทั้งสองแท้ๆ

เมื่อเห็นว่าเฉินโจวยอมรับไว้ เย่ซิวจึงพยักหน้าอย่างพึงพอใจ จากนั้นก็รินน้ำชาให้เขาหนึ่งจอก ยกน้ำชาแทนสุราเพื่อแสดงความขอบคุณสำหรับช่วงเวลาที่ผ่านมาอีกครั้ง

เมื่อเห็นเย่ซิวแสดงความขอบคุณตนอย่างเป็นทางการถึงเพียงนี้ เฉินโจวก็รู้สึกกระดากอายอยู่บ้าง ในเมื่อทั้งสองสนิทสนมกัน หากทำเช่นนี้ต่อไปเขาก็ไม่รู้จะทำตัวอย่างไรดีจริงๆ