บทที่ 195 ชื่อแซ่ใดกัน

สุราไหลผ่านลำคอไปสองสามจอก ใบหน้าของเฉินโจวก็เริ่มขึ้นสีระเรื่อ ความเมามายทำให้เสียงพูดของเขาดังขึ้นตามธรรมชาติ ร่างกายก็เริ่มโอนเอนไปมา

เมื่อเห็นเฉินโจวเร่งเร้า เย่ซิวก็ได้แต่กวาดสายตามองเหล่าหญิงสาวตรงหน้า สายตาของพวกนางรุกกลับมาอย่างไม่ลดละ สำหรับพวกนางแล้ว การปรนนิบัติแขกย่อมหมายถึงรายได้ และเมื่อเทียบกับการปรนนิบัติเด็กหนุ่มรุ่นราวคราวเดียวกับพวกนาง ก็ย่อมสบายใจกว่าต้องไปปรนนิบัติพวกชายวัยกลางคนรูปร่างน่ารังเกียจเหล่านั้น ดังนั้นการได้อยู่ในห้องของเย่ซิวกับเฉินโจวเพื่อรินสุราจึงถือเป็นงานแสนสบายทีเดียว

พอโดนสายตายั่วยวนส่งตรงมาแบบเปิดเผยขนาดนี้ ในใจของเย่ซิวก็อดขัดเขินไม่ได้ โชคดีที่ตอนนี้ดื่มสุราเข้าไปแล้ว คนอื่นจึงแยกไม่ออกว่าที่ใบหน้าเขาแดงก่ำนั้น เป็นเพราะเขินอายหรือเพราะฤทธิ์สุรากันแน่