บทที่ 229 ฝึกปราณขั้นสูงสุด

เสียงของระบบเพิ่งจะเงียบลงไปได้เพียงชั่วครู่ เย่ซิวก็พลันรู้สึกได้ถึงกระแสปราณวิญญาณสายหนึ่งที่แทรกซึมเข้าสู่ร่าง ไม่รู้เลยว่าปราณวิญญาณปริมาณมหาศาลและเข้มข้นถึงเพียงนี้มาจากที่ใดกันแน่ เย่ซิวไม่กล้าคิดฟุ้งซ่าน ยิ่งไม่กล้าวอกแวก ทำได้เพียงประคองจิตใจให้มั่นคง เพื่อรองรับการถ่ายทอดปราณวิญญาณเข้าสู่กระหม่อมที่หลั่งไหลเข้ามาอย่างไม่ขาดสายนี้ให้ดีที่สุด!

หากมียอดฝีมือผู้ยิ่งใหญ่คนใดมาเห็นภาพเหตุการณ์ตรงหน้านี้เข้า คงต้องตกตะลึงจนหน้าถอดสีเป็นแน่ การถ่ายทอดปราณวิญญาณเข้ากระหม่อมเป็นสิ่งที่หาพบได้ยากยิ่ง ต่อให้ได้พบพานอัจฉริยะผู้เปี่ยมพรสวรรค์เพียงใด ก็ไม่มีอาจารย์คนไหนยอมใช้วิชาอิทธิฤทธิ์เช่นนี้กับศิษย์ของตน การฝืนถ่ายทอดปราณวิญญาณที่ตนเองสู้อุตส่าห์บำเพ็ญเพียรมาอย่างยากลำบากเข้าไปในร่างของผู้อื่น แม้จะช่วยให้พลังบำเพ็ญของอีกฝ่ายก้าวกระโดดได้จริง ทว่าสำหรับตัวผู้ถ่ายทอดเองแล้ว ย่อมถือเป็นความสูญเสียอันมหาศาล

นับแต่โบราณกาลมา ใช่ว่าจะไม่มีผู้ใดเคยได้รับวาสนายิ่งใหญ่อย่างการถ่ายทอดปราณวิญญาณเข้ากระหม่อม แต่ส่วนใหญ่ก็มักเป็นเพราะผู้บำเพ็ญเพียรผู้นั้นใกล้จะถึงคราวสิ้นอายุขัย จึงส่งต่อพลังบำเพ็ญทั้งชีวิตของตนให้แก่ผู้มีวาสนา ทว่าประสิทธิภาพของวิธีนี้กลับต่ำเตี้ยเรี่ยดินยิ่งนัก แม้ว่าผู้นั้นจะเป็นยอดฝีมือที่แท้จริงในขอบเขตชิงอวิ๋น การใช้วิธีถ่ายทอดปราณวิญญาณเข้ากระหม่อมก็ช่วยยกระดับให้ผู้อื่นจากขั้นฝึกปราณก้าวขึ้นสู่ขอบเขตร่างทองคำได้เพียงเท่านั้น