บทที่ 231 ขอบเขตร่างทองคำ!

เมื่อมองดูศิลาวิญญาณในมือค่อยๆ หม่นแสงลงจนกลายเป็นหินธรรมดา กระบวนการนี้ไม่ได้กินเวลานานเท่าใดนัก พลังปราณในศิลาวิญญาณแม้จะหนาแน่นและบริสุทธิ์กว่าพลังฟ้าดินอยู่บ้าง ทว่ายามนี้เย่ซิวมีพลังบำเพ็ญอยู่ระดับฝึกปราณขั้นสูงสุดแล้ว ทะเลปราณแทบจะเอ่อล้น หากคิดจะให้มันล้นทะลักออกมาเพื่อทะลวงเข้าสู่ขอบเขตร่างทองคำอย่างเป็นธรรมชาติ เห็นได้ชัดว่าศิลาวิญญาณเพียงสิบก้อนนี้แทบไม่ต่างอะไรกับการเอาน้ำแก้วเดียวไปดับไฟกองฟอน

หากเป็นยามปกติ สำหรับนักบำเพ็ญเพียรระดับฝึกปราณชั้นที่เจ็ด การดูดซับศิลาวิญญาณหนึ่งก้อนก็เพียงพอจะเทียบเท่ากับการบำเพ็ญเพียรหลายวัน ทว่ายามนี้เย่ซิวอยู่ในระดับฝึกปราณขั้นสูงสุดแล้ว คิดจะอาศัยสิ่งนี้ทะลวงขอบเขตจะไปง่ายดายปานนั้นได้อย่างไร

หากเพียงแค่ดูดซับศิลาวิญญาณไม่กี่ก้อนก็ทำให้นักบำเพ็ญเพียรขั้นฝึกปราณก้าวเข้าสู่ร่างทองคำได้ เช่นนั้นยอดฝีมือขอบเขตร่างทองคำคงไม่หายากเย็นถึงเพียงนี้