บทที่ 238 เถ้าแก่

เรื่องนี้เดิมทีเจียงเสี่ยวยวี๋ไม่เชื่อเลยจริงๆ ใครกันเพิ่งก้าวเข้าสู่ขอบเขตร่างทองคำแล้วกล้าพูดว่าจะช่วยคนอื่นทะลวงสู่ขอบเขตชิงอวิ๋นได้? ขืนพูดออกไปคงโดนหัวเราะเยาะหาว่าคุยโวโอ้อวดไร้สาระเป็นแน่

ทว่าเย่ซิวจำต้องทำและพูดเช่นนี้ แม้ตอนนี้เขาจะไม่มีความมั่นใจเลยแม้แต่น้อยก็ตาม

คงเป็นเพราะเย่ซิวใช้เวลาเพียงเดือนเดียวก็ก้าวจากขั้นฝึกปราณมาถึงร่างทองคำได้ เจียงเสี่ยวยวี๋ถึงรู้สึกว่าคำพูดของเขามีน้ำหนักน่าเชื่อถืออยู่บ้าง แต่…เย่ซิวก็ยังนึกวิธีดีๆ ที่จะช่วยให้อีกฝ่ายทะลวงสู่ชิงอวิ๋นไม่ออกอยู่ดี