บทที่ 275 เปิดร้านสักแห่ง

ศิลาวิญญาณร่วมร้อยก้อน ต่อให้เป็นท่านผู้เฒ่าเฉินเห็นเข้าก็คงต้องสะเทือนใจจนพูดไม่ออก พอคิดถึงเรื่องนี้ รวมทั้งการให้คนขับรถม้าช่วยประสานคำพูดตามแผนที่ตนวางไว้ นึกภาพรอยยิ้มพิลึกพิลั่นบนใบหน้าของผู้เฒ่าแล้ว เฉินโจวก็รู้สึกโล่งใจและสะใจยิ่งนัก

เพียงแต่เขายังเด็ก การสังเกตจึงยังไม่ละเอียดถี่ถ้วนพอ จึงไม่ได้เฉลียวใจเลยว่า แผ่นหลังของท่านผู้เฒ่าเฉินในปีนี้ค่อมลงกว่าปีก่อนไปหลายส่วน

"พี่เย่ เมื่อครู่เจ้าจะคุยเรื่องอะไรกับข้าหรือ"