บทที่ 276 ไหว้วาน

ยิ่งไปกว่านั้น ในสายตาของชายฉกรรจ์กลุ่มนี้ เย่ซิวไม่เพียงแต่พูดจาไพเราะน่าฟัง ปากก็เรียกพี่ชายน้องชายไม่ขาดคำ มือยังเติบอีกต่างหาก ไม่มีทางปล่อยให้พวกเขาต้องเหนื่อยฟรีเด็ดขาด พวกเขาจึงทำงานให้อย่างกระตือรือร้น ถึงขั้นที่ว่าคนในพรรคชิงอวี๋ต่างพากันมองว่าการเฝ้าร้านเน็ตนั้นเป็นงานชั้นเลิศ ว่ากันว่าคนในพรรคแทบจะวางมวยกันเพื่อแย่งชิงงานสบายนี้ด้วยซ้ำ พอได้เห็นเย่ซิวก็ไม่ต่างจากเห็นต้นเงินต้นทอง จะไม่ให้ตื่นเต้นได้อย่างไร หลังจากแสร้งปฏิเสธพอเป็นพิธีแล้ว สุดท้ายก็ยิ้มหน้าบานรับเงินเข้ากระเป๋าไป

"เช่นนั้นก็รบกวนพวกพี่ชายแล้ว"

เย่ซิวสุภาพกับคนเหล่านี้เป็นอย่างยิ่ง ทั้งยังไม่ตระหนี่เรื่องเงินทอง ชายฉกรรจ์พวกนี้จึงยิ่งยอมถวายหัวรับใช้