บทที่ 290 ความต้องการของตลาด

ต่อมาหลังจากสืบเสาะจากหลายฝ่าย ประกอบกับมีโอกาสได้เข้าร่วมงานเลี้ยงวันเกิดของขุนนางใหญ่ท่านหนึ่ง และได้ลิ้มลองขนมหวานหวานนี้ด้วยตัวเอง คนต่างถิ่นเหล่านี้ถึงได้สัมผัสกับความรู้สึกนั้นอย่างแท้จริง

แม่งเอ๊ย อร่อยฉิบหายเลย!

และช่วงเวลานี้ พ่อค้าต่างถิ่นที่แฝงตัวอยู่ในเมืองชิงอวิ๋นก็เริ่มมีจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ เมืองชิงอวิ๋นเป็นเมืองการค้าขนาดใหญ่ หากมีข่าวสารสำคัญอันใด พ่อค้าเหล่านี้ย่อมส่งข่าวกลับไปยังเมืองของตนในทันที ทำให้ของอย่างขนมหวานหวานไม่เพียงโด่งดังแค่ในเมืองชิงอวิ๋นเท่านั้น แม้แต่ในเมืองรอบข้างก็เริ่มมีชื่อเสียงเลื่องลือเช่นกัน