บทที่ 297 งานชุมนุมชิงอวิ๋น

แม้จะไม่อาจพูดได้ว่าแค่นั่งลงตรงนี้แล้วพลังบำเพ็ญจะก้าวกระโดดวันละพันลี้ ทว่าการพัฒนาของฝีมือที่รุดหน้าอย่างแท้จริงนั้น ต่อให้เป็นคนโง่ก็ยังสัมผัสได้ คนกลุ่มนี้มีไม่น้อยที่เป็นจอมยุทธ์เดินทางมาจากต่างถิ่น สำหรับคนเหล่านี้เย่ซิวล้วนปฏิบัติต่อพวกเขาด้วยความสุภาพ ปฏิสัมพันธ์เป็นไปด้วยความราบรื่นอย่างยิ่ง ในเมื่อคนเขาอุตส่าห์ดั้นด้นมาไกลเพื่อเอาเงินมาประเคนให้ มีเหตุผลอะไรที่ตนจะต้องปั้นหน้าบึ้งตึงใส่เล่า

"เจ้ารู้สึกไหมว่าหลายวันมานี้ไม่มีคนจากสถาบันมาเล่นเน็ตเลยสักคน"

เช้าวันหนึ่ง ขณะที่ทั้งสองคนเปิดประตูเริ่มทำการค้า เฉินโจวเก็บกวาดร้านไปได้ครู่หนึ่งก็เดินมาหาเย่ซิวเพื่อบอกเรื่องนี้ หากเป็นยามปกติ ป่านนี้คงมีศิษย์สถาบันแห่กันมาฝึกบำเพ็ญเพียรแต่เช้าตรู่แล้ว ยามเช้าคือเวลาที่ดีที่สุดของวัน และลูกค้ากลุ่มแรกของร้านเน็ตในตอนเช้าส่วนใหญ่ก็มักจะเป็นศิษย์สถาบัน แม้จำนวนคนจะไม่มากเท่าไรแต่ก็มักจะนั่งกันจนเต็มร้านเสมอ พอลองนึกดูดีๆ พวกอวี๋จี๋กับสุ่ยมู่ต่างก็เป็นลูกค้าประจำของร้าน ทว่านี่ก็ราวสองสามวันแล้วที่ไม่ได้มา หรือว่าจะมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นกันแน่