บทที่ 296 ชั้นเลิศ

สำหรับพรสวรรค์ในการก้าวเข้าสู่ขอบเขตพลังได้อย่างรวดเร็วของเย่ซิว หลวี่อี้เซียงย่อมพึงพอใจอย่างยิ่ง การที่นางมานั่งเขียนสามก๊กในร้านเน็ตก็ย่อมมีแผนการในใจ ตั้งแต่พบเย่ซิวครั้งแรกนางก็มีใจอยากรับเขาเป็นศิษย์ รุ่นเยาว์ทั่วไปมีหรือจะเข้าตานาง เพียงแต่เย่ซิวมีแค่พลังบำเพ็ญติดตัว วิชาต่อสู้อะไรเทือกนั้นไม่เคยได้สัมผัส เปรียบดั่งกระดาษขาวแผ่นหนึ่ง หลวี่อี้เซียงย่อมอยากจะแต่งแต้มสีสันลงไป

นางตั้งใจบ้างไม่ตั้งใจบ้างในการถ่ายทอดวิชาต่อสู้ชั้นยอดที่มีแต่ในสถาบันให้แก่เขา ซึ่งเย่ซิวก็เรียนรู้ได้ไวยิ่ง พรสวรรค์นับว่าอยู่ในระดับชั้นเลิศจริงแท้

ทว่าทุกครั้งที่หลวี่อี้เซียงพยายามแยบยลถามเย่ซิวว่าสนใจจะกราบใครเป็นอาจารย์หรือไม่ เจ้าหมอนี่กลับแกล้งโง่ทำเป็นไขสือ ปั้นหน้าเหมือนกับจะบอกว่า ‘ถ้าท่านไม่พูดออกมาให้กระจ่างชัดตรงนี้ ข้าก็ไม่เข้าใจหรอกนะ’ ทำเอาหลวี่อี้เซียงหงุดหงิดใจอยู่ไม่น้อย