บทที่ 320 สะใจยิ่งนัก!

อย่างไรเสียก็นับว่าได้เติมเต็มเรื่องที่ค้างคาอยู่ในใจไปเรื่องหนึ่ง

ด้วยเหตุนี้ เจี่ยงหุยจึงไม่เก็บเอามาคิดให้รกสมองอีก สู้ปล่อยใจเพลิดเพลินไปกับความมันสะใจที่ตัวเกมมอบให้ สัมผัสรสชาติการลงสนามรบเข่นฆ่าศัตรู บัญชาการกองทัพนับหมื่น สวมบทบาทเป็นแม่ทัพใหญ่ด้วยตนเองสักครา

เหล่าทหารกังตั๋งด้านหลังล้วนสวมเกราะพร้อมรบ เคลื่อนพลอย่างเป็นระเบียบภายใต้การสั่งการของเจี่ยงหุย แม้เขาจะรู้พิชัยสงครามไม่มาก แต่ก็พอเคยอ่านผ่านตามาบ้าง ยามนี้นำมาปรับใช้ในเกมได้อย่างเต็มที่ กองทัพศัตรูจึงถูกตีจนแตกพ่ายถอยร่นไม่เป็นขบวน