บทที่ 340 ยอมแพ้

“เอาละ เช่นนั้นขอเชิญทั้งสองฝ่ายส่งคนขึ้นมาบนเวทีได้”

รองเจ้าสำนักแย้มยิ้มน้อยๆ ด้านล่างเวทีพลันส่งเสียงโห่ร้องยินดี เหล่านักเรียนล้วนมีความรู้สึกดีๆ ต่อรองเจ้าสำนักท่านนี้ไม่น้อย ยามปกติมักจะเรียกขานว่า “ท่านเจ้าสำนัก” คำก็ท่านเจ้าสำนัก สองคำก็ท่านเจ้าสำนักอยู่เสมอ ด้วยเพราะตัวจริงของท่านเจ้าสำนักแทบไม่เคยปรากฏตัวในสถาบันเลย ไม่รู้ว่าผู้เฒ่าท่านนั้นไปท่องยุทธภพเล่นสนุกอยู่ที่ใดแล้ว นักเรียนทั้งหลายจึงตัดคำว่า ‘รอง’ ทิ้งไปโดยปริยาย แล้วเรียกขานกันว่าท่านเจ้าสำนักไปเสียเลย

ฝ่ายของสุ่ยมู่มีซานซานกับศิษย์น้องหน้าเหลี่ยม รวมกันเป็นสามคนพอดี