บทที่ 341 หมัดพยัคฆ์ดำ

เมื่อมองดูเด็กหนุ่มชุดดำผู้นี้ ในใจของซานซานก็ยังมีความขลาดกลัวอยู่บ้าง อย่างไรเสียอีกฝ่ายก็มีชื่อเสียงพอตัวในสถาบัน อีกทั้งในชั้นเรียนระดับเจี่ยยังแสดงให้เห็นถึงพรสวรรค์ในการฝึกตนที่ไม่ธรรมดา หากช่วงเวลานี้ไม่ได้ตามสุ่ยมู่และพวกพ้องไปฝึกตนที่ร้านเน็ต ซานซานคงไม่เคยคิดฝันว่าตนจะมีโอกาสไล่ตามอีกฝ่ายได้ทัน ทว่าตอนนี้แม้ฝีมือของทั้งสองฝ่ายจะใกล้เคียงกัน แต่ก็ยังคงมีช่องว่างอยู่ไม่น้อย และสำหรับนักบำเพ็ญเพียรแล้ว ช่องว่างเล็กๆ เพียงเท่านี้ก็เพียงพอที่จะตัดสินผลแพ้ชนะภายในเวลาที่กำหนด

พวกเขาทั้งสองไม่ใช่ยอดฝีมือชั้นเลิศแห่งขอบเขตชิงอวิ๋น จึงเป็นไปไม่ได้ที่จะประลองกันสามวันสามคืนฟาดฟันกันหลายร้อยกระบวนท่าอะไรทำนองนั้น ด้วยเหตุนักบำเพ็ญเพียรต่างไม่ได้ฝึกฝนวิชาต่อสู้อันลึกล้ำ พลังปราณในทะเลปราณจึงมีจำกัด พอใช้หมดก็ต้องสู้กันด้วยแรงกาย ไม่เหมือนยอดฝีมือขอบเขตชิงอวิ๋นที่สามารถสื่อสารเป็นหนึ่งเดียวกับฟ้าดิน ในยามประมือสามารถดูดซับพลังปราณแห่งฟ้าดินเข้ามาใช้ได้อย่างต่อเนื่องไม่ขาดสาย ขอเพียงทั้งสองฝ่ายฝีมือไม่ต่างกันมากเกินไป ย่อมยากที่จะตัดสินแพ้ชนะในเวลาสั้นๆ

ทว่านั่นคือขอบเขตชิงอวิ๋นอันห่างไกล อยู่สูงส่งจนมิอาจเอื้อม