บทที่ 344 เจ้าแพ้แล้ว

ทว่าไม่ว่าวิชาตัวเบาจะลึกล้ำเพียงใด ยามฝ่าเท้าแตะพื้นย่อมต้องมีจังหวะซ้ำรอยเดิม และสิ่งที่เด็กหนุ่มชุดดำเฝ้ารอก็คือจังหวะนี้นี่เอง แม้วิชาตัวเบานี้จะพิสดาร ทว่าเห็นได้ชัดว่าซานซานยังฝึกฝนไม่ชำนาญพอ ถึงขั้นดูเก้งก้างอยู่บ้าง ทิศทางการก้าวเท้าก็เริ่มไม่ยากแก่การคาดเดาเหมือนช่วงแรก ในเมื่อเด็กหนุ่มชุดดำสามารถบรรลุถึงขั้นฝึกปราณขั้นสูงสุดได้ในวัยเพียงเท่านี้ พรสวรรค์ย่อมเหนือกว่าคนทั่วไปมาก แม้ดูเหมือนหมัดแต่ละหมัดของเขาจะเหวี่ยงไปสะเปะสะปะ แต่แท้จริงแล้วเขากำลังรอให้เท้าของซานซานเกิดช่องโหว่ ถึงตอนนั้นวิชาตัวเบาก็จะหมดฤทธิ์เดช ย่อมไม่อาจหลบการโจมตีของเขาได้อีกต่อไป และนี่คือจังหวะที่เขากำลังรอคอย

ดูเหมือนโอกาสที่เขารอคอยใกล้จะมาถึงแล้ว เพราะหลังผ่านไปหลายสิบกระบวนท่า ปลายเท้าของซานซานก็ไม่คล่องแคล่วเหมือนตอนแรก เริ่มดูเหนื่อยล้าติดขัด เหงื่อบนหน้าผากเริ่มหยดรินลงมา ทั้งหมดนี้บ่งบอกว่าซานซานเริ่มตกเป็นรองแล้ว แม้ว่าเด็กหนุ่มชุดดำจะยังแตะไม่โดนตัวเขาเลยแม้แต่น้อยก็ตาม

เด็กหนุ่มชุดดำเผยสีหน้ายินดี เมื่อเห็นอีกฝ่ายซวนเซเกือบจะล้มลง ตอนนี้เขาเริ่มจับทางวิถีการเคลื่อนไหวของอีกฝ่ายได้บ้างแล้ว เขามั่นใจว่าภายในสามกระบวนท่านี้จะต้องคว้าตัวอีกฝ่ายได้ เพื่อบีบให้อีกฝ่ายต้องปะทะกับตนตรงๆ นั่นต่างหากคือโอกาสคว้าชัยที่แน่นอนที่สุดของเขา