บทที่ 345 ศิษย์หน้าเหลี่ยม

สุ่ยมู่มองดูศิษย์หน้าเหลี่ยมที่กำลังจะขึ้นสู่เวทีประลอง พลางเอ่ยกำชับด้วยน้ำเสียงหนักแน่นจริงจัง ราวกับสัมผัสได้ถึงบรรยากาศอันตึงเครียด ชายหนุ่มหน้าเหลี่ยมจึงพยักหน้ารับอย่างหนักแน่น เขามองไปยังเด็กหนุ่มผู้ถือขวานเล่มโตที่ยืนรออยู่บนเวทีก่อนแล้ว จากนั้นจึงชักกระบี่อ่อนออกมาเล่มหนึ่งแล้วก้าวขึ้นไปประจันหน้า

ศิษย์ผู้ถือขวานเล่มโตฝ่ายตรงข้ามนั้นมีพละกำลังมหาศาล แม้พลังฝีมือจะพอฟัดพอเหวี่ยงกับเด็กหนุ่มชุดดำคนก่อนหน้า แต่อาวุธคู่มือของเขากลับเป็นขวานยักษ์เบิกขุนเขาที่มีอานุภาพสะกดขวัญ ระหว่างต่อสู้จึงสร้างแรงกดดันจนน่าหวาดกลัว ทว่าศิษย์หน้าเหลี่ยมกลับใช้กระบี่อ่อนที่พลิ้วไหวดั่งอสรพิษนับหมื่นพันรัดรึง จนสามารถแก้ทางศิษย์ผู้ถือขวานเล่มโตไว้ได้อย่างยอดเยี่ยม ทั้งสองฝ่ายเข้าห้ำหั่นกันอย่างดุเดือดสูสีจนยากจะตัดสินผลแพ้ชนะ

บางทีอาจเป็นเพราะพวกของจงหลีทั้งสามคนมั่นใจในชัยชนะอย่างเต็มเปี่ยม จึงไม่ได้ใส่ใจศึกชิงอันดับครั้งนี้นัก เพราะในสายตาพวกเขา การแย่งชิงอันดับครานี้แทบไม่มีสิ่งใดให้ต้องลุ้นระทึก แต่สำหรับพวกสุ่ยมู่แล้ว นี่คือศึกหลังชนฝาโดยแท้ พวกเขาเตรียมตัวมาอย่างรอบคอบ อาจารย์หงเองก็ตระเตรียมการไว้มากมายเช่นกัน