บทที่ 352 ฝันไปเถอะ

สัญญาอะไรน่ะหรือ ทั้งสองฝ่ายต่างรู้ดีอยู่แก่ใจ นั่นคือการเดิมพันที่ตกลงกันไว้เมื่อสองสามวันก่อนเพื่อพิสูจน์ว่าใครจะก้าวเข้าสู่ขอบเขตร่างทองคำได้ก่อนกัน บัดนี้ผลลัพธ์ปรากฏชัดเจนแล้ว ผู้แพ้จะต้องคุกเข่าลงต่อหน้าอีกฝ่ายแล้วตบหน้าตัวเอง

จงหลีถูกเหยียบย่ำศักดิ์ศรีมาถึงเพียงนี้ มีหรือจะยอมทำเรื่องขายหน้าต่อหน้าผู้คนมากมายเช่นนั้น เพียงเพราะการลอบกัดเมื่อครู่ เขาก็ไม่รู้ว่าจะต้องแบกรับตราบาปคนสารเลวไว้อีกนานเท่าใด แล้วตอนนี้ยังจะต้องให้เขาคุกเข่าตบหน้าตัวเองอีกหรือ

"ฮ่าๆ… เจ้าฝันไปเถอะ!"