บทที่ 382 ร่วมทาง

ที่สำคัญที่สุดคือ เมืองชิงอวิ๋นกับเมืองฉานหยางอยู่ห่างไกลกันมาก เย่ซิวเองก็กลัวว่าจะเบื่อตายระหว่างทางเสียก่อน

จากเมืองชิงอวิ๋นถึงเมืองฉานหยางมีระยะทางกว่าห้าร้อยลี้ รถม้าทั่วไปต้องใช้เวลาเดินทางหลายวัน หากเป็นขบวนคาราวานพ่อค้าก็ยิ่งชักช้าลงไปอีก เพราะพวกพ่อค้าเน้นผลประโยชน์เป็นหลัก ไม่ว่าจะเดินทางจากไหนไปไหน บนเกวียนย่อมต้องบรรทุกสินค้าจนแน่นเอี้ยด เพื่อให้มั่นใจได้ว่าการเดินทางค้าขายแต่ละเที่ยวจะมีกำไรเป็นกอบเป็นกำ ไปกลับเที่ยวหนึ่งจะได้ไม่เสียเที่ยว มิฉะนั้นคงกลายเป็นการเดินทางทรมานสังขารเล่นๆ แล้วจะได้เงินสักแดงมาจากไหนกัน

เย่ซิวร่วมเดินทางกับคนกลุ่มนี้ออกจากเมืองชิงอวิ๋นมาได้หลายสิบลี้แล้ว ขบวนพ่อค้านี้ปักหลักอยู่ในเมืองชิงอวิ๋น พอดีมีสินค้าต้องส่งไปยังเมืองฉานหยาง เนื่องจากเวลาของเย่ซิวค่อนข้างกระชั้นชิด เจียงเสี่ยวยวี๋จึงไม่อาจสืบประวัติคนพวกนี้ได้อย่างละเอียดถี่ถ้วน ได้แต่อธิบายคร่าวๆ ให้เย่ซิวฟัง เย่ซิวเห็นว่าไม่มีปัญหา จึงปลอมตัวเป็นหนึ่งในสมาชิกขบวนพ่อค้า โดยอ้างเป้าหมายว่าจะไปแสวงหาความรู้ที่เมืองฉานหยาง ซึ่งก็คือเพื่อมุ่งหน้าไปยังสถาบันฉานหยางนั่นเอง