บทที่ 384 คุณธรรมน้ำมิตรไร้เทียมทาน

คำโบราณว่าไว้ การแกล้งเก๊กแบบเนียนๆ นี่แหละร้ายกาจที่สุด และสิ่งที่จางเจิ้งถวิลหาที่สุดก็คือความรู้สึกนี้นี่เอง ช่างสบายใจราวกับได้ล่องลอยอยู่บนนภา

“คุณชายจางเปี่ยมด้วยคุณธรรมน้ำมิตรไร้เทียมทาน ข้าน้อยเลื่อมใสยิ่งนัก รอถึงตอนหยุดพักเมื่อใด ข้าจะต้องร่ำสุราเสวนากับคุณชายจางให้ไม่เมาไม่เลิกรา!”

เมื่อเห็นจางเจิ้งคุยโวโอ้อวดเช่นนั้น ย่อมมีคนแยกไม่ออกว่าจริงหรือเท็จ เพียงรู้สึกว่าจางเจิ้งช่างมีน้ำใจเปี่ยมล้น ยามนั้นจึงมีชายฉกรรจ์เอ่ยปากเยินยอขึ้นมา เห็นทีต้องผูกมิตรสนิทสนมกันไว้ให้ดีเสียแล้ว