บทที่ 386 คุยโวโอ้อวด

เหล่าชายฉกรรจ์ต่างตั้งตารอให้เย่ซิวระเบิดโทสะออกมาเพราะคำยั่วยุของจางเจิ้ง จะได้มีโอกาสเห็นการประลองกันอย่างเปิดเผย ทว่าน่าเสียดายที่เด็กหนุ่มผู้นี้ดูจะ "ขี้ขลาด" กว่าที่พวกเขาคิดไว้เสียอีก

เมื่อได้ยินคำท้าทายเช่นนั้น เย่ซิวทำได้เพียงยิ้มอย่างจนใจแล้วโบกมือปฏิเสธ ทว่าในใจกลับแอบคิดว่า หากข้าพลั้งมือซัดมันตายขึ้นมาจะทำยังไงวะเนี่ย?

จางเจิ้งย่อมไม่รู้ว่าที่เย่ซิวปฏิเสธก็เพราะกลัวจะเผลอซัดตนตายจนทำให้รอดตัวไปได้อย่างหวุดหวิด เขากลับคิดว่าอีกฝ่ายไม่กล้าสู้กับตนเสียมากกว่า เพราะแขนขากะเปี๊ยกของเย่ซิวมีหรือจะทนมือทนเท้าเขาไหว ไม่แน่ว่าโดนไปแค่สามสี่ทีก็คงขี่ม้าต่อไม่ได้จนต้องไปนอนแผ่หราอยู่บนหลังม้าแทน ฮ่าๆ