บทที่ 387 โรงเตี๊ยมแห่งหนึ่ง

แน่นอนว่าเรื่องเหล่านี้เป็นเพียงเรื่องขำขันเล็กๆ น้อยๆ ระหว่างทางเท่านั้น พวกเขาออกเดินทางกันตั้งแต่เช้ามืด บัดนี้เป็นเวลาเที่ยงวันพอดี แม้อากาศจะไม่ร้อนจัด แต่การเดินทางไกลทั้งคนทั้งม้าย่อมต้องการหยุดพักดื่มน้ำสักหน่อยจึงจะเดินทางต่อได้ ตลอดครึ่งวันที่ผ่านมา ขบวนคาราวานรุดหน้ามาได้ถึงห้าสิบลี้ ก็นับว่าไม่ช้าเลย

"ท่านลุงเฉียว ถ้าข้าจำไม่ผิด ข้างหน้ามีโรงเตี๊ยมอยู่แห่งหนึ่ง เดินทางรวดเดียวมาหลายชั่วยามขนาดนี้ พี่น้องทุกคนคงเหนื่อยล้ากันพอสมควรแล้ว สู้พวกเราแวะพักที่นั่นสักครู่ ให้ม้าได้ดื่มน้ำสักหน่อย แล้วค่อยเดินทางต่อไม่ดีกว่าหรือ"

ชายฉกรรจ์คนหนึ่งเอ่ยกับเฒ่าเฉียวเบาๆ ม้าก็เหมือนคน ความอดทนย่อมมีขีดจำกัด หากขืนเร่งเดินทางต่อไปไม่หยุด นอกจากคนจะรับไม่ไหวแล้ว สำหรับม้าที่ต้องแบกสัมภาระหนักอึ้งก็ยิ่งเป็นภาระสาหัสเช่นกัน