บทที่ 419 พิษงูดำม่วง

สีหน้าของเย่ซิวไม่ถือสาหาความอันใด เขาปัดฝุ่นตามตัวแล้วลุกขึ้นยืนพลางกล่าวว่า "นี่เป็นสิ่งที่ข้าควรทำอยู่แล้ว ไม่มีอะไรต้องขอบคุณหรอก ร่วมทางกันมาป่านนี้ก็คุ้นเคยกันดีแล้ว ยังจะเกรงใจอะไรกับข้าอีก!"

"เจ้าดูสิ ฟ้าก็เริ่มมืดแล้ว ค่ายพักก็น่าจะตั้งเสร็จแล้วเหมือนกัน พวกเรากลับกันเถอะ!" พูดจบ เย่ซิวก็เดินมุ่งหน้าไปยังค่ายพัก เฉียวเฉี่ยวที่อยู่ด้านหลังก็ค่อยๆ เดินตามมา

กองไฟสีแดงชาดส่องสว่างไปทั่วทั้งค่าย กลิ่นหอมกรุ่นของปลาย่างโชยมาไม่ขาดสาย ผู้คนจับกลุ่มล้อมวงรอบกองไฟพลางกินปลาย่างพูดคุยกัน