บทที่ 428 ค่ายกลมายาแห่งทะเลลวง

“ดี ไม่เสียแรงที่ข้าตาถึง แค่ความกล้าหาญนี้ ข้าก็ชื่นชมเจ้ายิ่งนัก!” พ่อบ้านพยักหน้าชื่นชม จากนั้นจึงล้วงกุญแจหินออกมาจากสาบเสื้อชั้นในสุด รูปทรงของมันแปลกตาเป็นอย่างยิ่ง

เย่ซิวเห็นพ่อบ้านหยิบคบเพลิงบนผนังมาเผาทำลายหยากไย่ในห้องจนหมดสิ้น แล้วจึงเดินมาหน้าประตูเหล็กบานนั้น ค่อยๆ เสียบกุญแจเข้าไป

อาจเป็นเพราะกาลเวลาเนิ่นนานเกินไป รูกุญแจของประตูเหล็กจึงแทบจะผุกร่อนไปหมดแล้ว แต่ก็ยังคงใช้ไขได้อยู่ จากนั้นเสียงดังกึกกักก็ดังแว่วขึ้นมา