บทที่ 427 ธาตุแท้ของหลิวเอ้อร์

“เจ้ามองอะไรอยู่ เอามาให้ข้าดูซิ!”

หลิวเอ้อร์ที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามผุดลุกขึ้นจากโต๊ะสุราทันควัน ชี้นิ้วไปยังคนงานคนหนึ่งที่นั่งอยู่ตรงข้ามแล้วตวาดถาม เพียงสิ้นเสียงของหลิวเอ้อร์ วงสุราที่เดิมทีกำลังครึกครื้นเอิกเกริกก็พลันเงียบกริบลงในพริบตา ทุกสายตาต่างจับจ้องไปที่ร่างของหลิวเอ้อร์เป็นจุดเดียว

คนที่นั่งตรงข้ามหลิวเอ้อร์เริ่มตื่นตระหนก ละล่ำละลักตอบว่า “ไม่มีอะไรขอรับ แค่เมื่อครู่น้ำแกงหกใส่เสื้อผ้าเท่านั้นเอง!”