บทที่ 451 การสังหารหมู่

“อืม ไม่เลว ก้าวหน้าขึ้นมาก ทั้งเพลงหมัดก็เปี่ยมไปด้วยไอพลังอันหนักแน่น เจ้าแค่อาศัยวิธีที่ข้าสอนค่อยๆ ฝึกฝนไป เชื่อว่าอีกไม่นาน เจ้าก็จะใช้มันได้อย่างใจนึก!”

ขงซินลี่เอ่ยให้กำลังใจเย่ซิวที่อยู่ตรงหน้า จากนั้นจึงกล่าวต่อ “เอาละ เส้นชีพจรที่พ่อบุญธรรมต้องทะลวงต่อไปยังต้องพึ่งเจ้า ตอนนี้เวลาก็ไม่เช้าแล้ว ได้เวลากินข้าวเสียที!”

เย่ซิวพยักหน้า จัดการเกลี่ยพื้นดินตรงหน้าให้เรียบร้อยอีกครั้ง แล้วหยิบเครื่องมือเดินมุ่งหน้าไปยังริมทะเลสาบใกล้ๆ เพียงแค่ครึ่งก้านธูปก็ได้ของติดไม้ติดมือกลับมามากมาย