บทที่ 482 การหารือ

“เจ้าหนุ่ม ทำได้ไม่เลวเลยนี่!” รอยยิ้มที่ยากจะอธิบายปรากฏขึ้นบนใบหน้าของซ่งเต๋อเปิ่น ทว่าในสายตาของทหารยามแล้ว มันชวนให้ขนลุกซู่ไปทั้งตัว

เวลานี้เหงื่อกาฬผุดซึมสั่นระริกอยู่บนใบหน้าของทหารยาม แววตาเผยความตระหนก ขาข้างหนึ่งถอยหนีไปด้านหลังตามสัญชาตญาณ หวังจะหลบให้พ้นจากท่อนแขนของหัวหน้าซ่งเต๋อเปิ่น

“เอ๊ะ เจ้ากลัวอะไร ข้าที่เป็นหัวหน้ากำลังชมเจ้าอยู่นะ เจ้าควรจะดีใจสิ ทำไมถึงได้กลัวขนาดนี้ล่ะ มาเถอะ พวกเราไปหาที่คุยกันสบายๆ ดีกว่า!”