บทที่ 483 สิ่งล่อใจจากเงินทอง

ทว่าในยามนี้ เย่ซิวก็กำลังสับสนลังเลอยู่ว่าเรื่องบางอย่างควรทำหรือไม่ควรทำ เขารู้ดีว่าการผลัดเปลี่ยนเจ้าเมือง หากจัดการเรื่องราวของผู้ดำรงตำแหน่งคนก่อนได้ไม่ดีพอ ความพยายามทั้งหมดที่เขาลงแรงไปก็อาจสูญเปล่าได้ในพริบตา

หยาดเหงื่อแรงกายทั้งหมดจะกลายเป็นเหมือนการตักน้ำรดหัวตอที่ไม่มีวันได้อะไรกลับคืนมา เมื่อมองดูอาหารเช้าอันเลิศหรูบนโต๊ะ เย่ซิวก็หวนนึกถึงราษฎรในเมืองที่กำลังทนทุกข์ทรมาน จนกินอะไรไม่ลงอีกต่อไป!

เขาผุดลุกขึ้นจากเก้าอี้กลางห้องโถงทันที จากนั้นก็เรียกตัวพ่อบ้านแห่งจวนเจ้าเมืองเข้ามา แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึมว่า "ข้ามีสองคำถามจะถามเจ้า แต่จริงๆ แล้วมันก็คือคำถามเดียวกัน ตอนนี้เจ้าคิดจะภักดีต่อซิงหมางที่นั่งอยู่ในกรงขัง หรือจะเลือกให้ข้า เย่ซิว ที่ยืนอยู่ตรงหน้าเจ้านี้เป็นเจ้าเมือง!"