บทที่ 491 แดนมายา

ในจังหวะที่เย่ซิวพุ่งพรวดเข้าไปนั้น เขากลับรู้สึกได้ถึงความผิดปกติบางอย่าง เปลวเพลิงที่โหมกระหน่ำอยู่รอบกายคล้ายกับไม่มีอุณหภูมิใดๆ แม้จะลามเลียมาถึงข้างกาย แต่กลับไม่รู้สึกถึงไอร้อนเลยแม้แต่น้อย

เมื่อเย่ซิวพุ่งมาถึงหน้าหินก้อนยักษ์ กลับพบว่าตนออกแรงมากเกินไป จนร่างถลำพุ่งทะยานออกไปข้างหน้า ในตอนที่เย่ซิวคิดว่าตนคงต้องกระแทกเข้ากับหินก้อนนั้นแน่แล้ว

ความบิดเบี้ยวพิศวงของห้วงมิติพลันปรากฏขึ้นตรงหน้า เย่ซิวพุ่งทะลุม่านพลังนั้นไปตรงๆ ครั้นเขาเหลียวหลังกลับไปมอง ก็พบว่าตัวเองทะลุผ่านหินก้อนยักษ์อันร้อนระอุนั้นออกมาแล้ว