บทที่ 501 ผลไม้

เย่ซิวเฝ้ามองเถาวัลย์ที่ค่อยๆ แผ่กิ่งก้านหนาเท่าลำตัวงูหลามออกมากลางอากาศทีละเส้น ราวกับกำลังเสาะหาร่องรอยของสิ่งมีชีวิต

ของเหลวสีแดงไม่ทราบที่มาถูกลำเลียงผ่านเถาวัลย์เข้าสู่ลำต้นหลัก แสงประกายสีเขียวใสดุจมรกตลอยวนเวียนอยู่รอบลำต้น

จนกระทั่งกิ่งเถาวัลย์ที่ยื่นออกมาค่อยๆ มุดกลับลงใต้ดินเพื่อดูดซับไอพลังอีกครั้ง ถ้ำทั้งถ้ำจึงกลับคืนสู่ความเงียบสงบ