บทที่ 505 ตื่นขึ้น

ภายในห้องนอนแห่งหนึ่งในเขตวังใต้ดินของราชาอสูรแยกพิภพ เย่ซิวนอนนิ่งอยู่บนเตียง ก่อนจะค่อยๆ ลืมตาขึ้น อาการปวดศีรษะแล่นพล่านราวกับจะระเบิดออก

“นี่ข้าเป็นอะไรไป ที่นี่ที่ไหนกัน?” เย่ซิวพยายามฝืนทนความเจ็บปวดที่แทบจะระเบิดศีรษะยันกายลุกขึ้นนั่ง ทว่าทันทีที่ขยับ ภาพตรงหน้าก็หมุนคว้าง วูบหนึ่งที่ความวิงเวียนถาโถมเข้าใส่จนหน้ามืด

ขณะที่ร่างของเขากำลังจะโอนเอนล้มพับลงไปอีกรอบ มือใหญ่ทรงพลังข้างหนึ่งก็ยื่นมารองรับแผ่นหลังไว้ได้ทันท่วงที เขารู้สึกได้ถึงเรี่ยวแรงที่ส่งผ่านมาช่วยพยุงตนเอาไว้ ไม่ให้ล้มลงไป