บทที่ 506 ความลับ

เย่ซิวฟังสิ่งที่ทั้งสามกล่าวจบ ในใจก็รู้สึกปวดแปลบ น้ำตาเอ่อล้นออกมาโดยไม่รู้ตัว เขากล่าวด้วยความแน่วแน่ "พวกท่านวางใจเถิด ต่อให้ต้องแลกด้วยชีวิต ข้าก็ต้องปกป้องโลกใบนี้ไว้ให้ได้ จะไม่ยอมให้มันต้องตกอยู่ในวังวนแห่งความทุกข์เข็ญอีก!"

ตู้เค่อตบไหล่เย่ซิวแล้วพูดว่า "อืม พวกเราเชื่อใจเจ้า ไม่อย่างนั้นคงไม่ช่วยเจ้ากลับมา และคงไม่พาเจ้ามาที่นี่ตั้งแต่ตอนที่เพิ่งรู้จักกันหรอก!"

เม่ยหยาก้าวเข้ามาใกล้พลางกล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน "ก่อนหน้านี้พวกข้าสองพี่น้องพูดจาห้วนไปหน่อย ตอนนี้ถึงได้รู้ว่าเจ้าเป็นคนเช่นไร ข้าขอโทษสำหรับเรื่องบาดหมางที่ผ่านมาด้วย เจ้าพักรักษาตัวที่นี่ให้ดีเถอะ เจ้าลวี่เจี้ยนจวินนั่นน่าจะยังไม่ได้รูบิกหลุมดำไป อีกอย่างสถานที่ผนึกราชาอสูรแยกพิภพก็ไม่ได้เข้าไปได้ง่ายๆ ขนาดนั้น!"