บทที่ 527 ช่องโหว่

ในวันเวลาต่อมา ลวี่เจี้ยนจวินเริ่มคุ้นชินกับชีวิตเช่นนี้ ทุกวันมีบ่าวไพร่ผู้ซื่อสัตย์คอยปรนนิบัติตลับรับใช้สามมื้อ และทุกเช้าเขาก็จะออกตรวจตรากิจการทั้งหมดในความครอบครองตามปกติ

เช้าอีกวัน บรรยากาศไม่ได้ต่างไปจากทุกที ลวี่เจี้ยนจวินปฏิเสธไม่ให้บ่าวไพร่ติดตาม เดินออกจากคฤหาสน์เพียงลำพัง มุ่งหน้าไปยังย่านร้านรวงของตนเพื่อตรวจดูความเรียบร้อย

ลวี่เจี้ยนจวินเริ่มรู้สึกเบื่อหน่ายกับการปรนนิบัติที่ซ้ำซากจำเจ แม้ลึกๆ ในใจจะยังพึงพอใจกับการที่มีคนคอยห้อมล้อมก็ตาม