บทที่ 60 คลื่นใต้น้ำซัดสาด

“พี่สาม เช่นนั้นตอนนี้พวกเราควรไปรับสมัครผู้ฝึกตนมาล่วงหน้าเพื่อเตรียมพร้อมไว้ก่อนหรือไม่ขอรับ”

พ่อบ้านโจวมองพี่สามที่อยู่ข้างกายพลางเอ่ยถาม

“รับสมัครรึ ผู้ฝึกตนขั้นฝึกปราณน่ะหาไม่ยากหรอก แต่ยอดฝีมือขอบเขตร่างทองคำล้วนหยิ่งทรนงในศักดิ์ศรี จะมีร่างทองคำมากมายขนาดนั้นให้เจ้าเรียกใช้ได้อย่างไร ใครที่มีสายตาเฉียบแหลมพอจะรั้งร่างทองคำไว้ข้างกายตั้งแต่สิบกว่าปีก่อน คนผู้นั้นต่างหากที่จะได้หัวเราะเป็นคนสุดท้าย”

เฒ่าโจวใจกระตุก ตกตะลึงระคนเลื่อมใสจับใจ นึกไม่ถึงว่าเมื่อสิบกว่าปีก่อนพี่สามจะยอมทุ่มเทกำลังคนและทรัพย์สินมหาศาลเพื่อช่วยชีวิตคนต่างเผ่าที่กำลังจะถูกประหารเอาไว้ ที่แท้ก็เล็งเห็นมาแต่แรกแล้วว่ายุคสมัยปัจจุบันกำลังจะมาถึง คิดถึงตรงนี้เฒ่าโจวก็ยิ่งรู้สึกเลื่อมใสจากก้นบึ้ง

และคนต่างเผ่าในตอนนั้น ย่อมเป็นเจียงเสี่ยวยวี๋ไม่ผิดแน่

“เจียงเสี่ยวยวี๋คือร่างทองคำที่ใช้งานได้ดีที่สุดของเรา ต่อให้เอาฉินอู่คนเดียวมาแลก หรือกระทั่งฉินอู่สามคน ข้าก็ไม่แลก”

“ร่างทองคำที่ติดตามพี่สามมานานนับสิบกว่าปีอย่างเจียงเสี่ยวยวี๋ หาได้ยากยิ่งจริงๆ ขอรับ” พ่อบ้านโจวพยักหน้าเห็นพ้อง

ได้ยินเช่นนี้ พี่สามก็หัวเราะออกมาอย่างได้ใจ ดูท่าจะภาคภูมิใจกับสายตาอันเฉียบคมของตนในอดีตมิใช่น้อย

“แล้วหมากเช่นนี้ พวกเราควบคุมไว้ได้มากน้อยเพียงใดหรือขอรับ”

เฒ่าโจวเอ่ยถามอย่างระมัดระวัง ในเมื่อพี่สามกล่าวแล้วว่า ยุคสมัยของผู้ฝึกตนกำลังจะมาถึงในไม่ช้า หากขั้วอำนาจเก่าแก่ไร้ซึ่งขุมกำลังผู้ฝึกตนในระดับหนึ่ง เกรงว่าจะถูกกลืนหายไปอย่างรวดเร็ว เฒ่าโจวจึงอดสงสัยไม่ได้ว่าหลายปีมานี้พี่สามได้วางหมากแบบเจียงเสี่ยวยวี๋ไว้มากเท่าใดกันแน่

แม้เขาจะเป็นคนสนิทของพี่สาม ทว่าเรื่องพรรค์นี้คงมีเพียงพี่สามผู้เดียวเท่านั้นที่ล่วงรู้

“ต่อให้ยุคสมัยใหม่มาถึง ข้าก็ยังคงเป็นพี่สาม และเจ้าก็ยังคงเป็นพ่อบ้านโจว ฮ่าๆ”

พูดถึงตรงนี้ พี่สามก็อดหัวเราะร่วนออกมาไม่ได้

“พี่สามปราดเปรื่องยิ่งขอรับ…” เฒ่าโจวลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก ในเมื่อพี่สามเอ่ยเช่นนี้ ย่อมหมายความว่าไม่เกรงกลัวการมาถึงของยุคสมัยหน้า ต่อให้มาถึงจริงก็เตรียมพร้อมรับมือไว้อย่างรอบด้านแล้ว

เพียงแค่หัวหน้าพรรคชิงอวี๋คนเดียวก็มีพลังระดับร่างทองคำแล้ว เช่นนั้นหมากในมือของพี่สามจะมีให้เดินอีกเท่าใด มีเพียงเจ้าตัวเท่านั้นที่รู้

ในเมื่อเขายังคงเป็นพี่สาม ย่อมต้องมีหมากให้เลือกเดินอีกมากมายเป็นแน่

นับตั้งแต่ตอนที่เจียงเสี่ยวยวี๋ก้าวเท้าเข้าร้านเน็ต สายสืบจำนวนนับไม่ถ้วนทั่วทั้งเมืองต่างก็ส่งข่าวนี้ออกไป นอกจากจะตกตะลึงที่เจียงเสี่ยวยวี๋กลายเป็นยอดฝีมือขอบเขตร่างทองคำแล้ว พวกเขายิ่งแตกตื่นตกใจที่ร้านไร้หัวนอนปลายเท้าแห่งนี้กลับมีลูกไม้สะท้านฟ้าถึงเพียงนี้

แม้กระทั่งผู้บัญชาการฉินผู้สูงส่งที่สามารถบัญชาการกองกำลังพิทักษ์เมืองถึงห้าร้อยนาย ก็ยังมิอาจรอดพ้นจากการถูกสายฟ้าฟาดลงทัณฑ์จนกลายเป็นคนพิการไปในพริบตา

ผ่านเรื่องราวเหล่านี้ หลายฝ่ายจึงมองออกในทันทีว่า คนที่อยู่ในร้านเน็ตแห่งนี้ไม่ใช่คนธรรมดาสามัญอย่างแน่นอน

ทว่าก็ยังมีบางคนที่คิดสงสัย หัวหน้าพรรคฝ่ายโลกิยะคนหนึ่ง กับผู้บัญชาการกองกำลังพิทักษ์เมืองอีกคนหนึ่ง ฐานะของทั้งสองคนนี้แตกต่างกันมากเกินไปหรือไม่ ระหว่างพวกเขาสองคนต้องมีความเกี่ยวข้องกันบางอย่างเป็นแน่ ทันใดนั้นเมื่อนึกถึงชื่อของใครบางคนในเมืองชิงอวิ๋นขึ้นมา ข้อกังขาเหล่านี้ก็พลันกระจ่างแจ้งขึ้นมาทันที ขั้วอำนาจฝ่ายต่างๆ ได้รับข่าวว่า เจียงเสี่ยวยวี๋แห่งพรรคชิงอวี๋กับฉินอู่แห่งกองกำลังพิทักษ์เมือง แท้จริงแล้วเป็นคนของบุคคลผู้นั้นจริงๆ

ชั่วพริบตานั้น แต่ละขั้วอำนาจต่างพากันส่งต่อข่าวสารที่ตนได้รับ ที่พบเห็น หรือกระทั่งที่ตนคาดเดาขึ้นมาได้ เพียงเวลาสั้นๆ ทั่วทั้งเมืองชิงอวิ๋นก็บังเกิดคลื่นลมโหมกระหน่ำ และต้นเหตุของเรื่องราวทั้งหมดนี้ก็คือร้านเน็ต หรือจะกล่าวว่ามีความเกี่ยวข้องอย่างยิ่งกับชายหนุ่มที่กำลังหมอบอยู่กับพื้นเพื่อซ่อมแผ่นกระดานไม้นั่นก็ไม่ผิดนัก

แน่นอนว่าเย่ซิวไม่รู้เลยสักนิดว่าทั่วทั้งเมืองชิงอวิ๋นกำลังเกิดคลื่นใต้น้ำซัดกระหน่ำเพราะตนและร้านแห่งนี้ ตอนนี้เย่ซิวเอาแต่นอนคว่ำอยู่บนพื้น มองดูหลุมลึกที่ทิ้งเอาไว้ พลางครุ่นคิดว่าจะอุดหลุมบ้านี่อย่างไรให้เรียบร้อยดี

เขากลัวว่าหากตนซ่อมไปได้ครึ่งทางหรือกำลังจะเสร็จ จู่ๆ จะมีพวกเลือดร้อนบ้าบิ่นอย่างผู้บัญชาการฉินโผล่พรวดพราดเข้ามาอีก เพื่อไม่ให้หยาดเหงื่อแรงกายของตนต้องสูญเปล่า เย่ซิวจึงจำต้องปิดร้านเน็ตล่วงหน้าเสียเลย

การตั้งหน้าตั้งตาซ่อมพื้นไม้อย่างสงบใจ ถึงจะเป็นเรื่องที่สำคัญที่สุดของเย่ซิวในยามนี้