ตอนที่ 2587 สวรรค์ริษยาอัจฉริยะ

ประตูห้องถูกผลักเปิดออกแผ่วเบา

เสียงเพลาไม้หมุนเสียดสีดังชัดเจนเป็นพิเศษ ท่ามกลางไอปาฏิหาริย์ที่ยังคงอบอวลอยู่ทั่วห้อง

บุรุษวัยกลางคนผู้หนึ่งก้าวเดินเข้ามาอย่างช้าๆ อาภรณ์เรียบร้อยเป็นระเบียบ คิ้วตาเที่ยงธรรมกระจ่างใส ขมับแซมผมขาวจางๆ ทว่าประกายสง่างามกลับสงบเสงี่ยมอยู่ภายใน เขามิได้เร่งฝีเท้าแม้แต่ครึ่งก้าว หากแต่มีท่วงท่าสุขุมหนักแน่นที่คล้ายจะสะกดอานุภาพตกค้างของปรากฏการณ์ฟ้าดินซึ่งยังไม่จางหายในห้องเอาไว้