ตอนที่ 1250 ถอนรากถอนโคน

เขาพยายามอย่างยิ่งที่จะหัวเราะออกมา ทว่ากลับพบว่าใบหน้าไม่ยอมเชื่อฟังการควบคุมโดยสิ้นเชิง

ยามนี้เชียนอู๋เหินไร้ซึ่งความโศกเศร้าหรือยินดี เอ่ยปากเรียบเฉย "ศิษย์พี่ ช่วยเฝ้าร่างของพี่หนิงและพวกพ้องให้ข้าที"

สิ้นเสียงลง เขาวางร่างเถี่ยหนิงลงบนพื้นอย่างทะนุถนอม จากนั้นลูบผ่านดวงตาของอีกฝ่ายแผ่วเบา ในภวังค์รางเลือน เขาคล้ายแลเห็นพี่ใหญ่ผู้เปี่ยมชีวิตชีวา อุปนิสัยห้าวหาญเปิดเผย และคอยดูแลเอาใจใส่พวกเขาตลอดหลายปีที่ผ่านมาผู้นั้นอีกครา