ตอนที่ 1476 วานรป่าปราดเปรียวในขุนเขา

ส่วนฐานะที่แท้จริงของเถียนอวิ๋นนั้นก็กระจ่างชัดมานานแล้ว เป็นฝูเทียนแห่งความว่างเปล่าที่ปล่อยเขาออกมา ทั้งยังเห็นว่าเฉินสวินเป็นผู้ที่คู่ควรแก่การฝากฝัง จึงอยากให้ดวงจิตขององค์ชายสมบูรณ์พร้อมอย่างแท้จริง

อย่างน้อยที่สุดยามมหันตภัยแห่งเต๋าสวรรค์มาเยือน องค์ชายก็จะมีพลังพอที่จะต่อสู้ต้านทานมหาภัยพิบัติได้

ทว่าบัดนี้เห็นได้ชัดว่าไม่จำเป็นแล้ว กู้หลีเซิ่งไม่จำเป็นต้องกลืนกินเถียนอวิ๋น แม้แต่โอวหยางป๋อเสี่ยวก็คงคิดไม่ถึงว่า ท่ามกลางการพัวพันระหว่างฝูเทียนแห่งความว่างเปล่ากับเฉินสวินบนเส้นทางโบราณหุนตุ้น ในท้ายที่สุดกลับเกื้อหนุนให้กู้หลีเซิ่งได้ดี