ตอนที่ 1477 ลอบเลี้ยงสวนโอสถวิญญาณน้อย

ณ ห้วงแม่น้ำหงเหมิงนอกนภาแห่งเทือกเขา

แววตาของเฉินสวินแน่วแน่และเฉียบคมยิ่ง ไม่กะพริบแม้เพียงชั่วพริบตา คล้ายกำลังดักซุ่มรอคอยสิ่งใดอยู่

กาลเวลาพันปีผ่านพ้น บัดนี้เพียงเขาโคจรพลังเซียน บนใบหน้าจะปรากฏอักขระจารึกศักดิ์สิทธิ์โบราณสายแล้วสายเล่า ประหนึ่งมีชีวิตชีวา ดูไม่ออกเลยแม้แต่น้อยว่าเป็นร่างของเผ่ามนุษย์