ตอนที่ 1004 แผนที่ผืนเก่า ทุนรอนต่อชีวิต

อาหมู่เอ่อร์ไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้า ได้แต่ทอดกายหมอบราบกับพื้นจนติดดิน หน้าผากแนบสนิทกับอิฐดินเหนียวอันเย็นเฉียบ บั้นท้ายหนาเตอะกระดกชี้ฟ้า ร่างกายทั่วทั้งตัวสั่นเทาอย่างรุนแรงราวกับร่อนตะแกรง

หลายวันมานี้ในห้องใต้ดิน เขาได้ลิ้มรสความเสียใจภายหลังของทั้งชีวิตจนหมดสิ้นแล้ว

เขาแค้นความเหี้ยมโหดขององค์ชายใหญ่เยลวี่ปาตู ตอนหนีเอาตัวรอดก็กวาดเสบียงอาหารและม้าพันธุ์ดีทั้งหมดในด่านไปเกลี้ยง ไม่เหลือเมล็ดข้าวฟ่างไว้ให้เขาสักเม็ดเดียว เขายิ่งแค้นรองแม่ทัพปาถูไอ้ลูกระยำนั่น ตกลงกันดิบดีแล้วว่าจะเตรียมม้าเร็วไว้ที่ประตูด้านเหนือแล้วเผ่นไปด้วยกัน ผลคือพอเสียงปืนใหญ่ดังขึ้น ไอ้เวรนั่นก็ไม่แม้แต่จะผายลมออกมาสักแอะแล้วชิ่งหนีไปคนเดียว ทิ้งให้เขาอยู่บนกำแพงเมืองเป็นเป้านิ่งเพียงลำพัง

สองวันที่ผ่านมาถูกขังอยู่ในห้องใต้ดินอันมืดมิด ทุกครั้งที่มีเสียงทุบหินซ่อมกำแพงเมืองแว่วมาจากข้างนอก อาหมู่เอ่อร์ก็นึกไปว่าพวกเพชฌฆาตของค่ายชิงเฟิงกำลังลับมีด เตรียมจะลากตัวเขาออกไปเชือดสังเวยธง เขาจินตนาการภาพตัวเองถูกตัดหัว ถูกถลกหนัง หรือถูกมัดไว้หน้าท่อสีดำที่เรียกว่า "พระโพธิสัตว์เหล็ก" แล้วระเบิดร่างแหลกเป็นเศษเนื้อนับครั้งไม่ถ้วน จนถึงกับตกใจกลัวจนฉี่ราดกางเกงไปหลายหน

ในยามนี้เมื่อถูกนำตัวเข้ามาในห้องที่เดิมทีเป็นของปาถู ในหัวของอาหมู่เอ่อร์จึงหลงเหลืออยู่เพียงความคิดเดียว—ถึงคราวตายแล้ว